.:: ANA MENU ::.

Ana Sayfa
_____________________  Haber Yazy Ekle
_____________________ Canlı MSN Destek
_____________________
Ardahan Tarihi
_____________________
Dinler Tarihi
_____________________
Felsefe Tarihi
_____________________
Önemli-Faydalı Linkler
_____________________
Sivil Toplum Örgütleri
_____________________
www.kuzeyanadolugazetesi.com
_____________________
Yemeklerimiz
_____________________
Ziyaretçi Defteri
_____________________
SON DAKİKA
_____________________

Dünya Harikalary

Ziyaretçi İstatistikleri

                                                                         NANE GERM

 

 Siz hiç sacın üzerinde yeni pişmiş  köy ekmeğine  tereyağı

Sürüp yediniz mi?

 Şöyle dişlerinizi yağa  gömüle gömüle yemediyseniz,

yaşamınızın bir tarafı eksik kalkmış demektir. Köy

yaşamının beklide en güzel bir tarafı budur.

 Hele o ekmekte, tohumunda başağına uzanan,oradan

Kağnı arabasıyla değirmene un oluncaya kadar geçen

sürede alın teriniz varsa  bir başkadır, o zaman onun tadı.

 Bir de hamuruna anamızın teri karışmışsa işte o zaman o

ekmeğin tadı anlatılmaz olur.

 Üzerine tereyağı sürülmüş köy ekmeği yerken hülyalara

dalarım.

 Damağım değil dimağım da ekmeğin lezzeti ulaşır.

 Onu yerken üzerindeki tereyağının ekmek üzerine

gelinceye kadarki yolu düşünürüm.

 Bazen yaylarda sürüsünü otlatan yanık sesli bir çoban olurum.

Kavalının sesiyle koyunların müzikal armonisine dalarım.

 Kendimce bir kır orkestrası kurarım.

Akşamın kızıllığında ağıla dönüşünde onları kınalı saçlı nineleri

sağdığını,yayıkta tere yağ oluncaya kadar çalkaladıklarını

düşünürüm.

Bin bir zorlukla oluşan tereyağı sıcak ekmeğin üzerine taç olup

sürülmesi beni çok duygulandırır.    

  Bazen de ekmeğin tarlada başak oluşunu,başaklar arasında

Çocukların oradan oraya sevinçle koşuşturmalarını görürüm.

Onu harmanda bir düvenin üzerinde kırmızı öküzü sürerken

hayal ederim.

 Buğdayın değirmenin taşı altında inleyerek ezilişini,çağlayan

suların sesini duyar gibi olurum.

 Köyüme her gidişimde mutlaka yeni pişirilmiş sıcak ekmeğe

tereyağı sürede yerim.

Köyün içinde geçerken onun dayanılmaz kokusu beni özendirir.

 O gün ekmek yapan kim ise ucunda kopara bilir miyim derim.

 Ama gönül zengini köylüm ekmeğin tamamını elime tutuştur verir,

almasam da benden habersiz evimize gönderi vermiş ekmeği.

İşte böyle zengin gönüllüdür, benim köylüm.

Bana köyden isteğin var mı diyenlere,sadece sıcak sac ekme getirin

derim.

Köy ekmeğinin ne kadar değerli olduğunu ,onu tadan bilir.

 Siz hiç köy ekmeğini tattınız mı?(tadını unutanlar için söylüyorum)

 

                                                    Asker yavuz